Het einde van een balans tussen werk en privé

Vroeger… Toen er nog mobieltjes met draaischijven waren, liep een werkweek gewoon van maandag tot vrijdag van 9 tot 5 uur. Thuis werd er voor de kinderen en het huishouden gezorgd, er werd op vaste tijden gewerkt en ’s avonds werden de vaste tv programma’s bekeken. Er was op het eerste gezicht een goede balans tussen werk en privé, welke vandaag de dag nog vaak als standaard wordt gezien. Maar is dit nog wel logisch? 

Door de komst van internet, waardoor we sneller, effectiever en efficiënter kunnen werken, én er geen tijdslimiet op zit, is veel 24 uur per dag mogelijk. Hierdoor verandert de arbeidsmarkt sterk. De 9-tot-5 banen verdwijnen langzaam, en er komen meer 20’ers en 30’ers op de arbeidsmarkt. Zij hebben ook andere verwachtingen van een baan; zij zoeken inspirerende werkgevers waarbij er op een maatschappelijk verantwoorde manier georganiseerd wordt.
Moet er dan nog wel gesproken worden over een balans tussen werk en privé? Toch is het een thema dat bij veel werknemers en werkgevers speelt. Veel organisaties zijn in grote lijnen nog steeds ingericht op een 9 tot 5 werkdag, terwijl de realiteit vraagt om een 24 uurs insteek. Medewerkers die zich betrokken voelen bij hun organisatie kunnen daardoor sneller over hun eigen grenzen gaan. En de cijfers liegen er niet om: Meer dan een 1 miljoen mensen in Nederland lopen het risico op een burn-out of andere werk gerelateerde psychische klachten.

Ondanks de veranderde maatschappij, andere werkwijzen en de 24 uurs economie, lijkt een perfecte balans tussen werk en privé toch nog steeds het antwoord voor succes. Door de aandacht die hieraan gegeven wordt, is het een doel op zich geworden. Maar is de perfecte balans wel de oplossing? Het woord balans roept allerlei associaties op. Bijvoorbeeld een koorddanser die met veel energie zijn evenwicht moet bewaren, of een boekhouder die de ‘balans opmaakt’ en alle plussen en minnen tegen elkaar afweegt.

Laten we niet meer kijken naar de perfecte balans, maar stel jezelf juist de vraag: Wat in het leven maakt mij gelukkig? Als jij iets doet waar jij je fijn bij voelt, dan handel je vanuit de juiste motivatie en vanuit waarden die dicht bij jou staan. De juiste balans tussen werk en privé vervaagt dan ook, omdat dan vanzelfsprekender je leven zo inricht.

Als werkgever zou ook de focus hierop moeten liggen. Wat kun je als werkgever doen om je werknemers gelukkiger te maken? Hoe kun je hierin faciliteren? Hier kun je bijvoorbeeld denken aan werktijden die aangepast zijn aan de persoonlijke voorkeuren. Immers start de één liever heel vroeg, waarbij de ander liever later doorwerkt. Dit kan dan doorvertaald worden naar het faciliteren van ontbijt of avondeten op werk. Flexibele werkplekconcepten is hier ook een voorbeeld van. Wanneer je zowel op kantoor als buiten kantoor kan werken, kunnen verschillende afspraken makkelijker gecombineerd worden. Een werkplek moet niet meer een great place to work zijn, maar een great place to be.
Maar denk ook aan de facilitering van vitaliteit. Medewerkers die bijvoorbeeld tussen de middag een uurtje kunnen sporten met collega’s, maakt niet alleen dat medewerkers sportiever en gezonder worden, maar dit komt ook ten goede voor de teambuilding.

De filosoof Aristoteles stelt dat geluk een leefstijl is; je bent voortdurend bezig het beste in jezelf naar boven te halen. Hoe kun jij dit doen? Het begint, zoals eerder aangegeven, bij jezelf het volgende af te vragen: Doe jij op dit moment wat jou gelukkig maakt, en heb (en geef) je de vrijheid om te handelen vanuit je eigen waarden? Wanneer je dit voor jezelf helder hebt, is het voor jou tijd om die volgende stap te zetten.

Zullen we de balans overlaten aan de boekhouders en koorddansers? Dan kunnen wij leven in plaats van balanceren en gaan voor het geluk.

One thought on “Het einde van een balans tussen werk en privé

  1. Oké, eerlijk gezegd lijkt het leven van ‘vroeger’ me wel gemakkelijker…. Maar, hoe mooi is ‘t leven als je echt kunt doen wat je gelukkig maakt? Ik zeg: je moet jezelf gelukkig maken, privé en ook in je werk!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *